4 pytania o tynkowanie ścian wewnętrznych

Ściany wewnętrzne można tynkować przez cały rok, nawet zimą. Wystarczy tylko pamiętać o kilku zasadach, co pozwoli uniknąć przykrych niespodzianek w postaci popękanych lub odpadających tynków czy odbarwień.

Ostateczny kształt, kolor oraz wygląd ścian wewnętrznych i sufitów zależą przede wszystkim od prac tynkarskich. To ważny i integralny element prac budowlanych, zarówno przy budowie, jak i generalnym remoncie domu, czy mieszkania.

Kiedy można tynkować?

Prace możemy rozpocząć po okresie osiadania i skurczu murów, czyli optymalnie od 3 do 6 miesięcy po zakończeniu prac przy stanie surowym. W tym czasie budynek powinien już wstępnie osiąść. Podłoża żelbetowe i betonowe wymagają odczekania co najmniej 2 miesięcy. Pamiętajmy również, że tynkowanie ścian wymaga określonych warunków atmosferycznych: nie wolno tynkować przy temperaturze niższej niż 5°C, i wyższej niż 25°C. Niższa temperatura doprowadziłaby do przemrożenia tynku, co z kolei prowadzi do jego nierównomiernego wysychania i powstawania przebarwień. Z drugiej strony, w okresie letnim należy unikać prac na suchych i rozgrzanych słońcem ścianach.

Tynkowanie – jak przygotować podłoże?

Prawidłowe przygotowanie podłoża to istotny element prac tynkarskich. Idealna ściana powinna być równa, sucha i niepyląca. Ważne jest również, aby była szorstka i równomiernie chłonęła wodę, a podłoże było wolne od wykwitów oraz pozbawione rys i pęknięć. Wszelkie nierówności i zabrudzenia należy koniecznie usunąć przed przystąpieniem do pracy – tylko takie warunki zagwarantują nam optymalne rezultaty tynkowania.

Pamiętajmy o osłonięciu oraz przytwierdzeniu, np. siatką stalową, wszelkich elementów metalowych i drewnianych. Elementy metalowe trzeba dodatkowo zabezpieczyć środkami antykorozyjnymi. Co ważne, w przypadku, gdy podłoże pod tynk jest wyjątkowo chłonne, jak np. beton komórkowy, czy pustaki silikatowe, zalecane jest wykonanie (na dobrze zwilżoną powierzchnię ściany) obrzutki z zaprawy i piasku w proporcjach 1:1. Taki zabieg znacznie zmniejszy jego chłonność.

Podstawą zaprawy tynkarskiej jest odpowiednie dobranie proporcji poszczególnych składników, tak żeby uzyskała ona właściwą konsystencję. Aby zaprawa spełniała wszystkie wymagania, należy zawsze stosować dobre jakościowo składniki. Podczas jej zarabiania należy pamiętać o odpowiedniej kolejności mieszania – cement, piasek i 2/3 części wody mieszamy w pierwszej kolejności. Następnie powoli dolewamy resztę wody, aż do uzyskania wymaganej konsystencji. Należy pamiętać, że gotowa zaprawa utrzymuje swoje właściwości przez około 3 godziny. Po upływie tego czasu należy ją bezwarunkowo wyrzucić. Niedopuszczalne jest również dodawanie wody w celu jej ponownego użycia. To grozi niedostateczną wytrzymałością tynku, a co za tym idzie jego uszkodzeniem, pękaniem oraz odpadaniem.