Budowa ściany zewnętrznej: jeno-, dwu-czy trójwarstwowe?

Jakie właściwości powinna  cechować ściana zewnętrzna? Najważniejsze to ciepłochłonność i wytrzymałość.

Ściany zewnętrzne stanowią istotny element konstrukcyjny każdego domu. Od jakości materiałów z jakich są wykonane zależy komfort mieszkańców oraz wysokość wydatków na ogrzewanie, gdyż to przez nie ucieka około 20-30% ciepła. Dobre parametry w zakresie współczynnika przenikania ciepła U (im mniejszy tym ściana cieplejsza) można uzyskać zarówno przy ścianach jednowarstwowych, dwuwarstwowych jak i trójwarstwowych.

Budowa ściany zewnętrznej – ściany jednowarstwowe

To najprostszy sposób wznoszenia przegród murowanych. Tego typu ściana składa się z pojedynczej warstwy murowanej oraz warstwy wykończeniowej. Materiały budowlane o bardzo dobrej izolacyjności cieplnej (np. bloczki keramzytobetonowe, ceramika poryzowana bądź beton komórkowy) łączy się ze sobą za  pomocą zaprawy klejowej lub pianki montażowej. Tego typu ściany „rosną” szybko, ale przy ich wznoszeniu wymagana jest znajomość poszczególnych rozwiązań konstrukcyjnych. Szczególną uwagę należy poświęcić mostkom termicznym, czyli miejscom gdzie ciepło łatwo ucieka. Są to punkty gdzie materiał ścienny musi być zastąpiony betonem. Nadproża i wieńce to miejsca, gdzie trzeba zadbać o odpowiednią izolację.

Budowa ściany zewnętrznej – ściany dwuwarstwowe

W Polsce to najbardziej rozpowszechniony sposób budowania murów zewnętrznych domu. Do ich wznoszenia używa się najczęściej bloczki z ciepłej ceramiki, silikaty, beton komórkowy lub keramzytobeton. Do tego dochodzi  15-25 cm izolacja termiczna (wełna mineralna albo styropian). Izolację może zamocować dwoma sposobami:
– Metoda lekka mokra. Bardzo popularna. Do ścian montowana jest izolacja przy pomocy zaprawy klejącej i charakterystycznych kołków. Na to kładzie się zaprawę cementowo-wapienną. Wszystko wzmocnione jest siatką z włókna szklanego. Całość gruntuje się i wykańcza tynkiem cienkowarstwowym.
– Metoda lekka sucha. Tu ocielenie układa się na ruszcie z PCV, drewnianym lub metalowym.  Całość zostaje osłonięta wiatroizolacją (np. wełna mineralna) i okładziną elewacyjną np. z drewna, sidingu itp.

Budowa ściany zewnętrznej – ściany trójwarstwowe

Jak sama nazwa wskazuje, składają się one z trzech solidnych warstw:
– Mur konstrukcyjny – odpowiada za wytrzymałość  ściany. Najczęściej wykonany jest z pustaków ceramicznych, silikatów czy bloczków z betonu komórkowego. Ta warstwa ma pomiędzy 18 a 30 cm grubości.
– Ocieplenie– płyty styropianowe lub miękka wełna hydrofobizowana o grubości 12-20 cm.
– Elewacja – chroni budynek przed działaniem czynników atmosferycznych. Jej grubość wacha się od 8-12cm. Do muru mocuje się ją za pomocą kotew. Elewację najczęściej wykonuje się z cegły klinkierowej lub np. łupanych bloczków silikatowych.

Taka budowa gwarantuje solidne zabezpieczenie budynku przed wilgocią i hałasem. Minusem jest fakt, że tego typu ścianę buduje się znacznie dłużej niż ściany jedno-czy dwuwarstwowe. Do tego dochodzą dość wysokie  koszty jej wznoszenia – więcej kosztuje materiał elewacyjny oraz wymagane jest  przygotowanie szerszego fundamentu.