Spoinowanie płytek typu Stara Cegła

Układanie płytek typu Stara Cegła, kamienia elewacyjnego bądź dekoracyjnego wiąże się z koniecznością wykonania spoinowania, czyli wypełnienia przestrzeni między płytkami. Te prace warto wykonać dość starannie, ponieważ bezpośrednio wpływa to na wygląd ściany.

Technika montażu płytek Stara Cegła, czy różnego rodzaju płytek z kamienia – naturalnego lub sztucznego, zazwyczaj polega na mocowaniu ich do ściany za pomocą różnego rodzaju zapraw klejowych (nie mówimy tu o płytach wielkoformatowych). Po przygotowaniu ściany, tj. oczyszczeniu jej z luźnych części, ewentualnym wyrównaniu, zagruntowaniu i wykonaniu innych ewentualnych niezbędnych prac, można przystąpić do klejenia płytek. Zachowanie odpowiednich odległości między płytkami można osiągnąć za pomocą różnego rodzaju krzyżyków dystansowych bądź listew.

Podczas klejenia płytek, jak i późniejszym ich fugowaniu bardzo łatwo jest je zabrudzić. Dlatego też, jeszcze przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac warto je zaimpregnować. Pozwoli to na łatwiejsze usunięcie ewentualnych zabrudzeń, zwłaszcza jeśli płytka ma nieregularną, chropowatą lub porowatą powierzchnię. Po związaniu kleju można usunąć krzyżyki dystansowe, ewentualne zabrudzenia i rozpocząć spoinowanie.

Jaka zaprawa spoinująca? Kładziona na mokro czy półsucha?

Wybór odpowiedniej zaprawy spoinującej nie powinien stanowić problemu. W zależności od techniki kładzenia można wyróżnić dwa rodzaje zapraw spoinujących.

Pierwszy rodzaj to zaprawy kładzione na mokro. Po wymieszaniu z wodą jej konsystencja przypomina konsystencję cementowej zaprawy klejowej. Ten rodzaj zaprawy można nakładać za pomocą pacy, zsuwając zaprawę w przestrzeń między płytkami lub używając rękawa foliowego w kształcie trójkąta (torby do fugowania), przez odpowiednio przycięty koniec wyciskając zaprawę umieszczamy ją w przestrzeniach między płytkami.

Najwygodniejszym sposobem jest aplikowanie zaprawy spoinującej za pomocą tzw. wyciskacza (pistoletu) do mas spoinujących. Na rynku są dostępne w zasadzie dwa rodzaje tego typu urządzeń. Wyciskacz na tzw. rękawy foliowe i bardziej profesjonalny – wyciskacz ze szczelnym tłoczkiem i tubą przystosowaną do bezpośredniego nakładania zaprawy.

Polecamy: Podłoga, taras i schody w stylu starej cegły

Spoinowanie za pomocą wyciskacza przypomina nieco dekorowanie tortu bitą śmietaną. Należy przyciąć stożkową końcówkę wyciskacza na odpowiedni rozmiar – najlepiej jest zrobić średnicę nieco mniejszą niż szerokość spoiny. Umieszczamy końcówkę wyciskacza w przestrzeni między płytkami i wolno przesuwając końcówkę aplikujemy zaprawę. Najczęściej spoina wymaga jeszcze wyrównania, najlepiej uczynić to za pomocą sztywnego pędzelka. Czynność ta musi być wykonana kiedy zaprawa jest jeszcze mokra.

Drugi rodzaj to zaprawy tzw. półsuche. Sama nazwa dość dobrze określa konsystencję tego rodzaju mas spoinujących. Technika nakładania takiej zaprawy polega głównie na aplikowaniujej za pomocą pacy i kielni do fugowania. Po nałożeniu spoinę należy wyrównać – najlepiej kielnią do fugowania.

Wybór rodzaju często jest zdeterminowany umiejętnością i doświadczeniem fachowca, zaletą zaprawy półsuchej jest łatwość jej aplikacji, zaprawy mokre szczelniej wypełniają szczeliny i zazwyczaj bardzo dobrze wiążą płytki ze sobą.