Stropy gęstożebrowe i monolityczne – najczęściej popełniane błędy

Wykonywanie stropów gęstożebrowych (np. typu teriva) czy stropów monolitycznych wiąże się z koniecznością dokonania wielu czynności na budowie – w różnych – często niesprzyjających warunkach pracy (pogodowych, organizacyjnych, technicznych). W związku z tym, taki montaż obarczony jest ryzykiem popełnienia wielu, brzemiennych w skutkach, błędów.

Strop gęstożebrowy – dobór odpowiednich materiałów i ich kontrola

Według obowiązującego Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r., wszystkie materiały i wyroby budowlane dostarczone na budowę i przeznaczone do wbudowania, powinny być oznakowane europejskim CE oraz powinny posiadać deklarację właściwości użytkowych (dawna deklaracja zgodności).

Niestety już na tym etapie niejednokrotnie pojawiają się problemy np. dostarczenie produktów o parametrach niezgodnych z zamówieniem, brak oznakowania itp.

W tym miejscu warto się też przyjrzeć producentowi systemu stropowego. Należy poszukać odpowiedzi na podstawowe pytania:

• Czy jego dokumentacja techniczna do projektowania stropu opiera się na starych normach (np. PN-B 03264:2002) czy już na zunifikowanej europejskiej normie Eurokod 2 (PN-EN 1992-1-1:2008)?
• Czy w deklaracji właściwości użytkowych odwołuje się do zharmonizowanej specyfikacji technicznej w postaci najnowszych norm z serii PN-EN 15037?

Częstym błędem w przypadku stropów gęstożebrowych jest również tzw. mieszanie systemów, czyli stosowanie poszczególnych elementów składowych systemu stropowego (belki, pustaki) różnych producentów. W takim przypadku rodzi się pytanie: kto ponosi odpowiedzialność za jakość tak skompletowanego stropu? Do jakiej dokumentacji technicznej można się odnieść przy projektowaniu stropu i przy kontroli poprawności jego wykonania?

Strop gęstożebrowy – niewłaściwe deskowanie i podparcie stropu

Wykonanie nieszczelnego deskowania stropu monolitycznego może spowodować wycieki układanego betonu. Natomiast zastosowanie podpór o zbyt małej nośności lub w nieodpowiednim rozstawie spowoduje ponadnormowe ugięcie i zarysowanie, a nawet może doprowadzić do awarii budowlanej.

Często również demontuje się podpory zbyt wcześnie (przed uzyskaniem 75% wytrzymałości projektowanej stropu), co z jednoczesnym zbyt wczesnym obciążeniem stropu może skutkować zarysowaniem.

Brak lub za duży rozstaw żeber rozdzielczych w stropie gęstożebrowym

Stropy gęstożebrowe są podatne na „klawiszowanie”, czyli uginanie się pojedynczych belek pod wpływem obciążenia. Przeciwdziała się temu stosując żebra rozdzielcze. Pominięcie ich lub niewłaściwe wykonanie skutkuje pojawianiem się na suficie, charakterystycznych pęknięć biegnących wzdłuż belek.

Niewzmocnienie stropu gęstożebrowego pod ściankami działowymi

To bardzo częsty błąd. Występuje gdy ścianki działowe biegną równolegle do belek stropowych. Brak zastosowania dodatkowych belek lub usytuowanie ścianek w nieodpowiednim miejscu powoduje późniejsze ugięcia oraz wcześniej wspomniane „klawiszowanie”.

Strop gęstożebrowy – niewłaściwe zbrojenie stropu

Błędów popełnianych przy wykonywaniu zbrojenia stropów monolitycznych lub gęstożebrowych jest mnóstwo:

• za duży rozstaw pomiędzy prętami,
• za mała ilość zbrojenia,
• za mała średnica prętów,
• za mała lub za duża otulina betonem,
• za mały zakład na prętach łączonych,
• stal nieodpowiedniej klasy, zabrudzenie stali pogarszające
• przyczepność do betonu… itp.

Zwróćmy uwagę, że montaż zbrojenia należy do tzw. robót ulegających zakryciu, których skontrolowanie po betonowaniu jest już praktycznie niemożliwe. Dlatego wymagane jest ich odebranie przed betonowaniem przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Niestety  niepokojącym zjawiskiem w budownictwie jednorodzinnym jest fakt, że ta czynność kontrolna jest często pomijana przez kierownika budowy. Natomiast wykonawca pomimo szczerych chęci (o ile je ma) nie zawsze dysponuje odpowiednią wiedzą techniczną i doświadczeniem, aby uniknąć błędów.