Wpływ miedzi na jakość wody pitnej

W Polsce zawartość miedzi w wodzie do picia normuje Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Dopuszczona tym Rozporządzeniem zawartość miedzi w wodzie wynosi: 2,0 mg/dm³. Wartość ta obowiązuje zarówno dla zimnej jak i ciepłej wody.

W wodach surowych (dotyczy to zarówno ujęć powierzchniowych jak i głębinowych), zawartość miedzi nie przekracza na ogół 0,02 mg/dm³.

W czasie przepływu wody przez wewnętrzne instalacje wodociągowe wykonane z miedzi, ma miejsce proces przechodzenia jonów miedzi z powierzchni rur do kontaktującej się z nimi wody – jednak gdy instalacja wykonana jest zgodnie z zasadami określonymi w warunkach ich wykonania (patrz -> PORADY), wartość ta nie jest przekraczana. Dowiodły tego m. inn. badania przeprowadzone przez COBRTI INSTAL w latach 1995 – 2005 r. w budynkach wyposażonych w instalacje wodociągowe z miedzi na terenie całego kraju.

Miedź jest niezbędnym do życia pierwiastkiem śladowym, dostarczanym człowiekowi codziennie z pokarmem. Zapotrzebowanie dla dorosłego człowieka wynosi dziennie 2-4 mg/dm³. Spożycie jej z żywnością, w normalnych warunkach, wynosi 1-3 mg/dm³. Wszystkie artykuły spożywcze zawierają pewne ilości tego pierwiastka, np. płatki owsiane 2,3÷7,4 mg Cu/kg, makarony 0,2÷4,6 mg Cu/kg, ziemniaki gotowane 1,1÷1,5 mg Cu/kg. Również w napojach, których spożywa się porównywalne ilości jak wody do picia, obecna jest miedź.

Miedź jest cenionym pierwiastkiem dla zdrowia człowieka.

Journal of Experience Medicine (2007 r.) podaje że objawy niedoboru miedzi powodują między innymi niedokrwistość, podwyższony poziom cholesterolu, obrzęki oraz wypadanie włosów.

Ochronny efekt działania miedzi ma prawdopodobnie związek z wytwarzaniem białka. Potrzebna dla człowieka dawka miedzi wynosi 3 mg Cu/dobę. Ilość którą może z powodzeniem uzupełniać woda przeznaczona do spożycia przez ludzi, jeżeli instalacja wodociągowa wykonana jest z rur miedzianych.

www.mieć-miedź.pl