Mimo, że już prawie trzy lata w Polsce obowiązują certyfikaty energetyczne budynków, temat ten ciągle nurtuje zarówno inwestorów indywidualnych, jak i całą szeroko rozumianą branżę budowlaną.
Zgodnie z założeniami unijnej dyrektywy 2002/91/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. i znowelizowanego „Prawa budowlanego” w Polsce, większość budynków powinna posiadać świadectwo charakterystyki energetycznej. Temu obowiązkowi podlegają budynki i mieszkania, które są sprzedawane lub wynajmowane oraz nowe obiekty oddawane do użytkowania. W zasadzie dokument ten (ważny 10 lat) powinien być traktowany jako uzupełnienie projektu budowlanego.
Najogólniej rzecz ujmując, certyfikat zawiera informacje dotyczące zapotrzebowania na energię, wyrażone poprzez kilka wskaźników, zatem jego głównym zadaniem jest określenie charakterystyki energetycznej nieruchomości. W tym celu wykorzystywany jest tzw. wskaźnik EP, czyli wskaźnik zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną, określający ilość kWh energii pierwotnej koniecznej do zaspokojenia w ciągu roku potrzeb związanych z użytkowaniem danej nieruchomości przypadających na 1 metr kwadratowy jej powierzchni. Innym powodem wdrożenia dyrektywy jest konieczność redukcji CO2 w nadchodzących latach, do której również obligują nas unijne rozporządzenia. Od 2020 r. wszystkie nowe budynki na terenie całej wspólnoty będą musiały spełniać zasadę Nearly Zero Energy. Oznacza to, że będą musiały zużywać „minimalny poziom energii”, który zostanie określony przez Komisję Europejską. System certyfikacji pozwala zawczasu przygotować się na czekające nas zmiany.
Na rynku nieruchomości wraz z obowiązkiem certyfikowania pojawiło się wielu nieuczciwych audytorów. Tymczasem wadliwie sporządzony certyfikat energetyczny może spowodować szkody u sprzedającego nieruchomość, gdy ten za nisko ją wyceni lub u kupującego, jeśli ten spodziewa się niższych kosztów eksploatacji. Dlatego bardzo ważne jest, aby certyfikat nabyć z pewnego źródła.
Przed wprowadzeniem obowiązku certyfikacji energetycznej budynków, wiele uwagi poświęcano jego cenie. Teraz już wiemy, że nie jest ona tak wysoka jak prognozowano. Koszt świadectwa różni się w zależności od miejscowości i poszczególnych firm. Jednak można przyjąć, że dolna granica cenowa dla lokali mieszkalnych przeciętnie waha się od 150 do 250 zł. W wypadku domów jednorodzinnych ten koszt jest wyższy o ok. 100 – 150 zł. Jednak z całą pewnością jest to wydatek, który nam się opłaca. Zaletą certyfikowania budynków jest zwiększenie świadomości energetycznej wśród Polaków oraz ochrona środowiska. Istotne jest również zwrócenie uwagi na wysokie koszty, jakie mogą wiązać się z utrzymaniem nieruchomości nieefektywnej energetycznie, w której mamy do czynienia z dużymi stratami energii.
Opracowanie: Redakcja
Źródło: Bolix
Polacy są coraz bardziej skłonni płacić więcej za dom lub mieszkanie, do budowy którego wykorzystano materiały ekologiczne, w tym surowce…
Przestrzeń pod schodami często pozostaje pusta. W wielu domach jest miejscem na przypadkowe przedmioty, które trudno gdzie indziej ulokować. Tymczasem…
Dom to przestrzeń, która wymaga ciągłej troski. Z czasem drobne usterki pojawiają się wszędzie, w łazience, kuchni, a nawet na…
Branża budowlana w Polsce stoi przed etapem dynamicznych przemian. Cyfryzacja, automatyzacja i presja demograficzna wymuszają nowe podejście do zatrudnienia. Na…
Kuchnia to przestrzeń, gdzie liczy się przede wszystkim praktyczność, za którą podąża stonowana estetyka. Współczesne projekty wnętrz pokazują jednak wyraźny…
Najważniejszym elementem każdej aranżacji wnętrza jest podłoga. To ona najbardziej wpływa na odbiór przestrzeni oraz na komfort codziennego użytkowania. Od…