Najdroższe dzielnice w Polsce znajdują się w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu. Wisienką na torcie jest mały, ale ekskluzywny Sopot. Tradycyjnie najwięcej zapłacimy za mieszkania ulokowane w śródmieściu lub w zabytkowej części centrum.
Deweloperzy, płacąc w takich miejscach krocie za grunt, muszą z góry założyć wysoki standard obiektu, a przez to również wysoką cenę pojedynczych lokali. Stąd najchętniej inwestują tam w apartamentowce. Najwyższa stawka za mkw. powierzchni nowego mieszkania wynosiła pod koniec ubiegłego roku w Warszawie 43 tys. zł. Z kolei w Krakowie ceny dochodziły do 30 tys. zł za mkw., a we Wrocławiu za najdroższe apartamenty trzeba było wyłożyć ponad 21 tys. zł za metr kwadratowy.
Gdyby pokusić się o stworzenie wirtualnego miasta złożonego z najdroższych dzielnic polskich miast, najwięcej do puli dołożyłaby Warszawa (pięć dzielnic: Śródmieście, Mokotów, Ochota, Żoliborz i Wilanów, z średnimi cenami mieszkań miedzy 8 200 a 14 000 zł za mkw.), dalej Kraków (Stare Miasto i Krowodrza – od ok. 8 000 zł do 14 000 zł), Wrocław (Stare Miasto i Krzyki – 6 500 zł do 8 600 zł), Poznań (Stare Miasto – ok. 7 000 zł) i Sopot (Sopot Dolny, Sopot Górny, Wyścigi, Centrum – średnia ok. 10 000 zł).
Jak widać z powyższego zestawienia, oprócz tradycyjnych, centralno-historycznych lokalizacji, liczą się także dzielnice posiadające jakieś cechy szczególne: specyficzny „klimat”, atrakcyjne tereny zielone, ciekawą architekturę, dobrą infrastrukturę.